“Wonder”, sadece bir çocuk filmi değil; aynı zamanda insan olmanın, farklılıkları kabullenmenin ve empati kurmanın ne kadar değerli olduğunu hatırlatan bir yapım. 2017 yapımı film, R.J. Palacio’nun aynı adlı romanından uyarlanmış ve başrolünde Jacob Tremblay’in unutulmaz performansıyla karşımıza çıkıyor.
Film, doğuştan yüzünde farklılıklarla dünyaya gelen Auggie Pullman’ın hikayesini anlatıyor. Auggie, artık evde eğitim yerine okul hayatına adım atacak ve ilk defa tam anlamıyla insan içine çıkacak. İşte burada film, yüzeyde basit bir “okul macerası” gibi görünse de, aslında çok daha derin bir duygusal deneyim sunuyor. Yönetmen Stephen Chbosky, karakterlerin iç dünyasına yavaşça giriyor ve izleyiciye farklı bakış açıları sunuyor. Film sadece Auggie’nin gözünden değil; ailesi, arkadaşları ve okul arkadaşlarının gözünden de anlatılıyor. Bu çok katmanlı bakış açısı, hikayeyi sıradan bir dram filmi türünden çıkarıp, gerçekçi ve dokunaklı bir insan hikayesine dönüştürüyor.
Jacob Tremblay, Auggie rolünde gayet başarılı. İzlerken sadece onun yaşadığı zorlukları değil, aynı zamanda küçük bir çocuğun cesaretini ve umut dolu bakışını hissediyorsunuz. Anne rolündeki Julia Roberts ve baba rolündeki Owen Wilson ise aile bağlarının gücünü ve koşulsuz sevgiyi ön plana çıkarıyor. Filmin en etkileyici taraflarından biri, izleyiciye empatiyi sadece sözle değil, hissettirdiği duygularla öğretiyor olması. Her sahne, farklılıkların korkulacak değil, anlaşılacak ve sevilecek şeyler olduğunu hatırlatıyor. Özellikle okulda yaşanan zorbalık sahneleri, bir yandan klişeleşmiş anlara ev sahipliği yapsa da iyiliğin ve dostluğun kazanabileceğini gösteriyor.
Kısacası “Wonder”, sadece çocuklara değil, yetişkinlere de dokunan bir film. İzledikten sonra insanlara ve hayata bakış açınızı biraz olsun değiştiren, sıcak ve duygusal bir deneyim sunuyor. Bazen basit bir tebessüm bile, dünyanın en değerli şeylerinden biri olabiliyor. Ve Auggie’nin hikayesi bize bunu nazikçe hatırlatıyor.
